International Piano 2002 (Lynnda Greene): ‘her affinity for [Scriabins] music bleeds poignantly through every dreamy sigh – rarely has this music been played with more empathy’; ‘an impressive, thoughtful recital from a gifted artist, beautifully recorded’.
Reformatorisch Dagblad 2002 (Kees Jansen): ‘Ook deze uitvoering staat op topniveau. De kleine verschillen met opnamen van bijvoorbeeld Perahia en Kissin zijn meer een kwestie van smaak dan dat ze aan het totale spel afbreuk doen.’
